Türklerde Ağaç ve Dağın Önemi

Aşağıda Türklerde ağaç ve dağın önemi kısaca olarak ele alacağız.

Türkler, tarih boyunca birçok coğrafyada varlık göstermişlerdir. Bu coğrafyaları yurt edinerek imar ve iskan da etmişlerdir. Böylece Türklerde doğa ve sosyal hayat ilişkisi çok erken başlamıştır. Tarım, hayvancılık, avcılık, toplayıcılık gibi faaliyetler göç ebe olarak yaşayan Türklerde sıklıkla uygulanmış ve bir kültür haline de gelmiştir.

Türklerde doğa ve sosyal hayat ilişkileri ağaçların, ormanların, dağların, tepelerin, ovaların ve platoların Türklerin hayatında önemli bir yer edinmesine neden olmuştur. Doğanın içinde yetişen nesiller, çevrelerine dikkatle bakarak doğadan örnekler alarak hayatlarına devam ederken doğayı da korumuşlardır.

Türklerde ağaç, tek ve hür olmak, özgür olmak, birlik ve beraberlik içinde yaşamanın önemi, farklılıklara saygı duymak gibi kültürel olguların oluşmasında etkili olmuştur. Türklerde dağ, cesaret, azamet, onurlu ve şerefli bir hayatın işareti olarak algılanmıştır. Dağın görkemi ve ağaçların birlikteliği Türklerin hayatında birlik, beraberlik, huzur, mutluluk, barış, cesaret, cevvallik gibi olguların yaşanmasını sağlamıştır.

Türkler, doğayla olan ilişkisini hiç kesmemiştir. Bunu kültür ögelerine de yansıtmışlardır. Türkülerde de ozanlar, şairler sürekli olarak doğadan, dağlardan ve ağaçlardan bahsederek dertlerini, ülkülerini ve ideallerini anlatmayı tercih etmişlerdir. Bu nedenle doğal unsurlar Türklerin kültür değerleri ile harmanlanarak doğa kültürünün ve hayat anlayışının oluşmasına vesile olmuştur.

Türklerde Ağaç ve Dağın Önemi Hakkında Yorumlarınızı Aşağıdan Hemen Yazabilirsiniz.

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.